MELEKLERİM

Dünyanın engüzel duygusu ikiz annesi olmak sanırım.Aynı anda 2 evlada birden sahip olabilmek,hele ki uzun yıllar bekledikten sonra değmeyin keyfimize..Tabii her güzelliğin zor tarafı var,biraz daha büyüdükçe anneyi paylaşamamak,aynı anda oyun oynamak istemeleri,hele ki eve geldiğimde beni karşıladıkları zaman yalnız kendisine sevgi gösterisinde bulunmak istemeleri,biri uyurken diğerinin ağlayarak uykudan uyanması ve mışıl mışıl uyuyan kardeşinin de ağlaması....hadi bakalım hangisini susturabilirsen sustur..Oyuncak için birinin diğerinin saçına yapışması ve diğerinin de sen görürsün edasıyla onu neresinden olursa dişlemesi ve aynı anda 2 ağızdan çığlık ve ağlama sesi..hadi bakalım hangisini önce sakinleştirebilirsin ki..Birisi ateşlenip hastalandığı zaman diğerinin de onu takip eden 1 gün sonra ateşlenmesi

(çok şükür aynı anda ikiside ateşlenmiyor:)))
Bütün bunların yanında birde en çok hoşuma giden kardeş dayanışmaları var ya...
Selim'in burnu sık sık kurur bende burnuna serum fizyolojik yapmak zorunda kalırım.Tabii pğek keyif almadığı bir andır bu ağlamaya başlar ama ben nazlaya nazlaya kucağıma yatırır işlemi gerçekleştirmeye çalışırım bu arada ağlar tabii ya onun ağladığını gören kardeşi Mümtaz hemen yanımıza gelip endişeli endişeli bana bakıp kolumu çekiştirmesine ne demeli.Budur işte kardeşlik..
Kısacası ikiz annesi olmak hem çok güzel hemde çok zor bir meslek.
ama aynı anda 4 kolun seni sarmasının keyfine diyecek yok.Canlarım iyi ki varsınız,sizi çok seviyorum..